PIERWSZE CZYTANIE  (Rz 4, 20-25)
 
Wiara Abrahama

Czytanie z Listu ┼Ťwi─Ötego Paw┼éa Aposto┼éa do Rzymian.

Bracia:
Abraham nie okaza┼é wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bo┼╝ej, ale si─Ö wzmocni┼é w wierze. Odda┼é przez to chwa┼é─Ö Bogu i by┼é przekonany, ┼╝e mocen jest On r├│wnie┼╝ wype┼éni─ç, co obieca┼é. Dlatego te┼╝ poczytano mu to za sprawiedliwo┼Ť─ç.
A to, że poczytano mu, zostało napisane nie ze względu na niego samego, ale i ze względu na nas, jako że będzie poczytane i nam, którzy wierzymy w Tego, co wskrzesił z martwych Jezusa, Pana naszego. On to został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia.


Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY  (Łk 1, 68-69. 70-71. 72-73. 74-75) 

Refren: Wielbimy Boga, bo swój lud wyzwolił.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *
bo lud swój nawiedził i wyzwolił.
I wzbudzi┼é dla nas moc zbawcz─ů *
w domu swojego sługi Dawida.

Jak zapowiedział od dawna *
przez usta swych ┼Ťwi─Ötych prorok├│w.
Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół *
i z r─Öki wszystkich, kt├│rzy nas nienawidz─ů.

Że naszym ojcom okaże miłosierdzie *
i wspomni na swe ┼Ťwi─Öte przymierze.
Na przysi─Ög─Ö, kt├│r─ů z┼éo┼╝y┼é *
ojcu naszemu, Abrahamowi.

Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani, *
służyć mu będziemy bez trwogi,
w pobo┼╝no┼Ťci i sprawiedliwo┼Ťci przed Nim *
po wszystkie dni nasze.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ  (Mt 5, 3)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich nale┼╝y kr├│lestwo niebieskie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA  (Łk 12, 13-21)

Gromadzi─ç skarby przed Bogiem

S┼éowa Ewangelii wed┼éug ┼Ťwi─Ötego ┼üukasza.

Kto┼Ť z t┼éumu rzek┼é do Jezusa: ┬źNauczycielu, powiedz mojemu bratu, ┼╝eby si─Ö podzieli┼é ze mn─ů spadkiem┬╗.
Lecz On mu odpowiedzia┼é: ┬źCz┼éowieku, kt├│┼╝ mi─Ö ustanowi┼é s─Ödzi─ů albo rozjemc─ů nad wami?┬╗
Powiedzia┼é te┼╝ do nich: ┬źUwa┼╝ajcie i strze┼╝cie si─Ö wszelkiej chciwo┼Ťci, bo nawet gdy kto┼Ť op┼éywa we wszystko, ┼╝ycie jego nie jest zale┼╝ne od jego mienia┬╗.
I opowiedzia┼é im przypowie┼Ť─ç: ┬źPewnemu zamo┼╝nemu cz┼éowiekowi dobrze obrodzi┼éo pole. I rozwa┼╝a┼é sam w sobie: ÔÇ×Co tu pocz─ů─ç? Nie mam gdzie pomie┼Ťci─ç moich zbior├│wÔÇŁ. I rzek┼é: ÔÇ×Tak zrobi─Ö: zburz─Ö moje spichlerze, a pobuduj─Ö wi─Öksze i tam zgromadz─Ö ca┼ée zbo┼╝e i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby d├│br na d┼éugie lata z┼éo┼╝one; odpoczywaj, jedz, pij i u┼╝ywajÔÇŁ.
Lecz B├│g rzek┼é do niego: ÔÇ×G┼éupcze, jeszcze tej nocy za┼╝─ůdaj─ů twojej duszy od ciebie; komu wi─Öc przypadnie to, co┼Ť przygotowa┼é?ÔÇŁ
Tak dzieje si─Ö z ka┼╝dym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem┬╗.


Oto słowo Pańskie.